چند روز پيش كتاب سنت هاي اجتماعي در مكتب قران نوشته شهيد سيد محمد باقر صدر را مي خواندم نكته اي در تفاوت ميان اين جهان و دنياي بعد مستخرج از قران كريم ديدم كه بسيار ارزنده بود . اول عرض كنم كه اين كتاب مانند همه ديگر آثار اين مرد بزرگ بسيار آموزنده است در ابتداي كتاب به نحو تفصيلي به تفاوت انواع تفاسير قران كه آنها را با عبارات تفسير جزء به جزء و تفسير موضوعي ناميده است پرداخته و تفاوت اساسي را اين ديده كه در تفسير جزء به جزء از اول همراه با خواندن تفسير مي كنند تا به آخر قران مي رسند و اين تقريبا سنت تمام مفسرين قران در طول سده هاي گذشته بوده است و در تفسير موضوعي موضوعي را كه مبتلا به جامعه است به قران عرضه مي كنند و از قران در آن مورد رهنمود مي طلبند و شهيد صدر جاي اين گونه تفسيري را در تاريخ تفسير قران خالي مي يابد و معتقد است اين تفسير است كه مي تواند دواي دردهاي اجتماعي و فردي را از قران به دست آورد .با عرضه كردن درد و طلب درمان. در ادامه اين كتاب ايشان به سنت هاي مختلف تاريخي در قران پرداخته است و نگرشي نوين را عرضه كرده است
اما غرض: قران در جايي فرموده است : ولا تزر وازره وزر اخري (فاطر۱۸)
هيچ كس بار ديگري را به دوش نمي كشد
اين سخن ناظر به دنياي بعد است كه هر كس به تنهايي بار مكافات اعمال اين دنيايي خود را به دوش مي كشد اما هر كاري كه ما در اين جهان مي كنيم علاوه بر جزايي كه در روز قيامت براي شخص خودمان به بار مي اورد كيفرهايي اين جهاني هم مبتني بر نظام عليت خواهد داشت كه ديگر مختص شخص خودمان نيست و دامن گير همه مي شود ما در اين جهان مسافران يك كشتي هستيم كه اگر يكي مان آن را سوراخ كند همه غرق مي شويم
واتقوا فتنه لا تصيبن الذين ظلموا منكم خاصه(انفال۲۵)
بپرهيزيد از فتنه اي كه همه را فرا مي گيرد و تنها به صاحبانش بسنده نمي كند
و سر وجوب امر به معروف و نهي از منكر از همين جاست اگر تبعات اعمال ديگري دامن مرا نمي گرفت خودش مي دانست و خدايش ولي بديهاي او سرنوشت مر نيز تباه ميكند و از اين جاست كه مسئوليت هاي جمعي معنا مي يابند
