گریز

ماندلا يكي از آدم هايي است كه مفهوم انسانيت را چند پله با خودش بالا آورده است. و شايد با اوست كه هم روزگاران ما مي توانند مفهوم رهايي از قيدهاي ظاهري مانند رنگ و نژاد را به خوبي حس كنند . او نه تنها آبروي سياه پوستان است كه آبروي آدمي جماعت است خوشبختانه او از مرز نود سالگي هم گذشت و توانست هفته گذشته با پاي خودش ولو با كمي كمك به پشت تريبوني بيايد كه در هايد پارك لندن تدارك ديده بودند تا از او تجليل كنند . او رنج آمدن از ژوهانسبورگ به لندن را تحمل كرده بود تا در جمع دوست داران انگليسي اش حضور بيابد اگر چه آنچه را من رنج خواند م شايد براي او بسيار لذيذ بوده باشد. ماندلا ۲۷ سال زندان سفيد پوستان نژاد پرست را همراه با تحقير و رنج هاي بسيار تحمل كرد اما هيچ گاه كينه سفيد پوستان را به دل نگرفت چون مي دانست كه اگر او هم كينه بورزد در همان راهي قدم گذاشته است كه سالها براي انسداد آن راه تلاش كرده است. و اين جمله معروف اوست كه (ببخش اما فراموش نكن) .ببخش كه مقتضاي انسان بودن است و فراموش نكن كه فراموشي مايه حماقت است .

مردم انگليس به سختي و قد بودن و تكبر ورزيدن در اروپا شهره اند اين كه آنان براي يك سياه پوست مراسمي به آن عظمت تدارك ديدند نشان مي دهد كه جامعه انساني در روزگار ما جامعه اي رشيد شده است . مشاهده خوانند گان سفيد پوست اروپايي كه به عشق ماندلا آواز مي خواندند براي هر آدم فهيمي لذت بخش و احترام انگيز و دوست داشتني بود به همان اندازه اي كه همه در جامعه جهاني براي رنج هاي مردم زيمبابوه تحت فشار آقاي موگابه نگرانند .

بايد به آينده زمين و ساكنان آن اميدوار بود